-Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου-
Στο παρόν δημοσίευμα θα θέσουμε δύο πολύ σοβαρά ζητήματα, που οφείλει ο Δήμος Χίου να δει άμεσα και με μεγάλη υπευθυνότητα:
Το πρώτο έχει να κάνει με την διάσπαρτη απόρριψη τμημάτων αμιάντου (ελενίτ) σε διάφορα σημεία του νησιού (χωράφια, πλησίον χειμάρρων- όπως π.χ. σε σημεία στο Χαλκειός, ακόμη και πλησίον κάδων απορριμμάτων- όπως π.χ. στην οδό Αντωνοπούλου στα Λιβάδια).
Τα ελενίτ και γενικότερα τα προϊόντα που περιέχουν αμίαντο είναι καρκινογόνα, δεν πρέπει να τα μετακινεί κάποιος δίχως κατάλληλο εξοπλισμό (γάντια, μάσκα, κλπ) διότι με την τριβή τους απομακρύνονται στοιχεία
που καταστρέφουν τους πνεύμονες του ανθρώπου. Κι όμως, ουδείς ασχολείται από τον Δήμο (ή την Περιφέρεια) να απομακρυνθούν όσα τέτοια προϊόντα έχουν συγκεντρωθεί από ιδιώτες σε διάφορούς χώρους (λόγω απομάκρυνσης των ελενίτ) και να αποσταλούν με ειδική αποστολή σε ειδικό χώρο εναπόθεσής τους στη Θεσσαλονίκη. Είναι ένα ζοφερό σημείο που οφείλουν οι αιρετοί του τόπου να
ενσκήψουν. Γνωρίζω ότι, για το θέμα αυτό κατέθεσε στη Βουλή ερώτηση ο βουλευτής Σταύρος Μιχαηλίδης πριν 1-2 έτη, αλλά ουδεμία άλλη ενεργοποίηση υπήρξε από πλευράς Πολιτείας ή τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τα προϊόντα αυτά βρίσκονται ακόμη και δίπλα σε κάδους απορριμμάτων και είναι επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία.
Θα πράξει κάτι άμεσα ο Δήμος;
Γιατί δεν αναλαμβάνει μια πρωτοβουλία, μέσω του ΦΟΔΣΑ Βορ. Αιγαίου (ανακύκλωση), να συνεργαστεί με την εξουσιοδοτημένη εταιρία, ώστε να μεταφερθεί ο υπάρχων αμίαντος από το νησί μας στο προβλεπόμενο σημείο εναπόθεσής του στη Θεσσαλονίκη;
Τι θα γίνει με το υλικό που υπάρχει πλησίον των κάδων στον οδό Αντωνοπούλου (Λιβάδια) και αλλού;
Το δεύτερο έχει να κάνει με το γνωστό έθιμο του ρουκετοπόλεμου και τις συνέπειές του.
Όπως γνωρίζουν οι παλαιότεροι, εφόσον το έθιμο δεν νομιμοποιείται και λειτουργεί ανεξέλεγκτα, θα υπάρχουν τραυματισμοί (ακόμη και πολύ σοβαροί), ενώ στο παρελθόν υπήρξαν και θάνατοι ανθρώπων. Παρά ταύτα εξακολουθούν κάποιοι και είναι στον ΄΄κόσμο΄΄ τους, μη παίρνοντας πρωτοβουλίες για την ασφαλή διατήρηση και εποπτεία του από κάποιο επίσημο (μάλλον αυτοδιοικητικό) φορέα.
Και γεννάται τώρα το εξής ερώτημα: Εάν το έθιμο δεν είναι νόμιμο και εάν ο Δήμος δεν έχει εμπλοκή σε όλο αυτό, πως κάθε χρόνο διαθέτει περί τις 30.000 Ευρώ για να ΄΄ντύσει΄΄ ιδιοκτησίες (που δεν του ανήκουν) με συρματοπλέγματα;
Και εάν δεν έχει σχέση ο Δήμος και δεν εμπλέκεται στο έθιμο, γιατί επικεφαλής της παρέλασης των
ρουκετατζήδων τίθεται ο Δήμαρχος;
Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν. Ο Δήμος, από τη στιγμή που διαθέτει χρήματα από τον προϋπολογισμό του για το έθιμο (το οποίο και διαφημίζει εντός και εκτός Ελλάδος) οφείλει να είναι υπεύθυνος και για την ομαλή διεξαγωγή και την ασφάλεια των κατοίκων- ενοριτών- προσκυνητών που μεταβαίνουν στους Ιερούς Ναούς της Παναγίας Ερειθιανής και Αγίου Μάρκου Βροντάδου για την τελετή της Αναστάσεως. Και σε περίπτωση που υπάρξει τραυματισμός ή σοβαρή βλάβη στην υγεία κάποιου, έχει την ηθική υποχρέωση να συνδράμει και να αποζημιώσει τους παθόντες. Ειδικά φέτος, εκτός από τους τραυματισμούς των παιδιών που συμμετείχαν στην παρασκευή των ρουκετών, υπήρξε σοβαρότατος τραυματισμός συμπολίτισσάς μας τη βραδιά της Ανάστασης. Ο Δήμος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει πλήρως την εμπερίστατη συμπολίτισσά μας, όπως και να συνδράμει οικονομικά τις οικογένειες των παιδιών που τραυματίστηκαν.
Ειδάλλως, ας μην ξανασυμμετάσχει στη διοργάνωση του εθίμου παντοιοτρόπως, ούτε στην προστασία των ακινήτων, ούτε στη διαφήμιση του. Δεν μπορεί κάποιοι να τα έχουν καλά ΄΄και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ΄΄…! Ή συνεχίζεται το έθιμο με υπευθυνότητα και οργάνωση (υπό δημόσιο φορέα εποπτείας) ή σταματά!
Εδώ, μέση λύση δεν υπάρχει. Ούτε συμβιβασμοί, όταν τίθενται ζητήματα υγείας και σωματικής ακεραιότητας ανθρώπων.
Τελεία και παύλα!-
